„Tajga szumi” to kolejna część wspomnień Mikołaja Bojkowa – myśliwego i łowcy tygrysów, oficera armii carskiej, zamiłowanego pisarza i podróżnika – przełożona na język polski przez Bogdana Michalaka i wydana nakładem wydawnictwa Atra World w serii „Rubieże Tajgi”. Tym razem, inaczej niż we wcześniejszym „Bezkresie tajgi”, autor koncentruje się przede wszystkim na niemyśliwskiej części swojego barwnego życiorysu. Nie szczędzi jednak wzmianek o niekiedy mrożących krew w żyłach przygodach łowieckich. A to hunhuzi nachodzą miejsce odpoczynku nemroda po polowaniu na pióro, a to lampart czyha na jego życie na postrzelonym i niepodniesionym rogaczu. Wreszcie myśliwi ledwie uchodzą z życiem ostrzelani przez łotrzyka po dojściu do ubitego poprzedniego wieczoru iziubra. Była to ponoć często praktykowana metoda zdobywania drogocennych pantów. Czy zasada „oko za oko” obowiązywała w tajdze bezwzględnie? Odpowiedź na to pytanie czytelnik odnajdzie w trakcie lektury.
W 13 krótkich opowiadaniach autor dzieli się głównie wspomnieniami z czasów służby w armii carskiej i walk na frontach I wojny światowej. Daje się w tych relacjach odczuć dużą wrażliwość przyrodniczą Bojkowa, który nie stroni od wplatania do nich odniesień myśliwskich, w tym opisów spotkań z dzikimi mieszkańcami kniei, ale też ogólnych spostrzeżeń na temat otaczającej go przyrody. Wcale o nie nietrudno, jak bowiem zauważa, front przechodził przez dobrze zagospodarowane przed wojną łowiska, które obfitowały w zwierzynę. W neutralnych strefach między pozycjami wojsk żołnierze obu stron próbowali zdobywać pożywienie, niejednokrotnie stykali się przy tym ze sobą nos w nos. Na marginesie warto dodać, że opisy wojennego spustoszenia czynionego przez walczące ze sobą strony mimowolnie budzą pewne skojarzenia z trwającą wojną na Ukrainie. Tutaj w roli wyzwoliciela i poszkodowanego występuje jednak Rosja.
Na kartach książki pojawiają się również wątki polskie, ale ich odnalezienie wymaga od czytelnika nieco historycznej i geograficznej dociekliwości. Znajdziemy tu także tajemnicze opowieści z Beskidów Wschodnich, gdzie wciąż krzyżowały się ze sobą chrześcijańskie i pogańskie wierzenia Hucułów. Najdłuższe z opowiadań zostało poświęcone spotkaniu z tajemniczą łomnicką wiedźmą, która zamieszkiwała lesiste, nieprzebyte górskie ostępy. Autor wbrew przestrogom rusza na spotkanie z tym „zapomnianym typem człowieka, który ostał się z czasów dawnej, historycznej epoki, niemal w samym sercu kulturalnej i oświeconej Europy”. Starucha, „przywodząca na myśl Babę Jagę z dziecięcych bajek”, miała przewidzieć upadek Franciszka Józefa. Sprawdziła się też wizja, którą wywołała u samego Bojkowa. Kilka swoich opowiadań poświęca on również losom rosyjskich emigrantów – trzeba bowiem pamiętać, że sam był jednym z uciekających przed następstwami bolszewickiej nawały.
Książka „Tajga szumi” (oprawa miękka, 86 str., format 165 x 235 mm)
ADP | Brać Łowiecka 8/2022
